Opis
To nie tylko hymn na cześć piękna Podlasia, to również szereg portretów osób ,których autorka ponownie ożywia swoim lirycznym ciepłem. To ciepło płynące prosto z serca jest w tej poezji najważniejsze. Tak jak pamięć, która nie przemija, jak sytuacje i wzruszenia, które są warte ponownych odwiedzin i przytuleń. Proste w swej wymowie słowo, obdarzone miłością do drugiego człowieka, śpiewne, melodyjne, kiedy trzeba nie pozbawione dygresji odnośnie otaczającego nas świata.