Tożsamość i narracje. Ukraina w komunikacji...

Autorka w nowatorski sposób łączy analizę dyskursów tożsamościowych z teorią narracji strategicznych i przeprowadza czytelnika przez ponad dwie dekady komunikacji Władimira Putina, badając przemówienia, dokumenty i eseje, w których otwarcie zapowiadał swoje zamiary względem Ukrainy.

Putin używał narracji utylitarnie dopasowując je do zmieniających się okoliczności i potrzeb, tak by osłabiać tożsamość i podmiotowość Ukrainy w stosunkach międzynarodowych. Programowany przez Putina typ tożsamości ukraińskiej zakładał jej "małorosjanizację" - osadzenie w ramach wspólnoty "Russkiego Miru", której przewodzić miała Rosja. Próby modyfikacji tożsamości Ukrainy nie były celem samym w sobie, lecz miały być podstawą wyborów politycznych Ukraińców - integracji euroazjatyckiej kosztem euroatlantyckiej, powiększając zasięg oddziaływania Rosji.

Ten konstytutywny aspekt narracji - potencjał wpływu nie tylko na zachowanie, ale przede wszystkim na redefiniowanie tożsamości podmiotu - stanowi punkt wyjścia do centralnego pytania tej monografii: dlaczego narracje Putina tak głęboko osadzone w dyskursach tożsamościowych, długotrwale i konsekwentnie projektowane, poniosły fiasko? Odpowiedź kryje się w ukraińskiej tożsamości - silniejszej od kremlowskich manipulacji. To opowieść o sile narracji, ale także o ich ograniczeniach.