Opis
Autorka w Sprężynie tworzy krótkie teksty. Punktem wyjścia do opowieści jest zazwyczaj pojedynczy obraz. To swoisty zapalnik, które roznieca zdarzenia i myśli narratorki. Najczęściej wpatrujemy się w jeden punkt, a on rośnie w konteksty, skojarzenia, emocje, odwołania, by w finale pozostawić czytelnika z myślą uniwersalną, czasem ze zwątpieniem, niekiedy inspiracją lub zadziwieniem.
Wiele tekstów ze Sprężyny ma charakter krótkiego eseju. Narratorka rozprawia m.in. o „pupach”, wyższości małego rozmiaru piersi nad większym. Ale i tu możemy doszukać się głębszego przekazu, choćby o samoakceptacji w ogóle, o dojrzewaniu do uświadomienia sobie i polubienia odrębności oraz różnorodności.