Trio smyczkowe op. 12 na dwoje skrzypiec i...

Trio smyczkowe A-dur, op. 12, powstałe w latach 20. XIX wieku, po raz pierwszy zostało opublikowane w 1832 roku u C. F. Petersa w Lipsku. Karol Lipiński poświęcił utwór księciu Mikołajowi Golicynowi - rosyjskiemu arystokracie i wiolonczeliście amatorowi, z którym w czerwcu 1826 roku wykonał jeden z kwartetów smyczkowych Beethovena w Petersburgu. Na tle pozostałych utworów z tego gatunku Trio op. 12 wyróżnia się rozpiętością materiału muzycznego, różnorodnością barw i melodii, niezwykłą wirtuozerią, wykorzystaną zarówno w celu ukazania możliwości technicznych instrumentalistów, jak również dla wypełnienia przestrzeni fakturalnej. Choć partia pierwszych skrzypiec została potraktowana najbardziej wirtuozowsko, to funkcja drugich skrzypiec i wiolonczeli nie ogranicza się jedynie do prostej roli akompaniamentu - w głosach występują różnorodne rodzaje artykulacji i techniki, czasem także pojawia się w nich temat. Dzięki wspomnianym czynnikom utwór jest ciekawą, wymagającą pozycją dla każdego wykonawcy i stanowi wyjątkowy rozdział w światowej literaturze kameralnej.