Opis
Księga Henocha albo 1 Księga Henocha − księga apokryficzna Biblii Hebrajskiej i Starego Testamentu. Koptyjski Kościół Prawosławny jako jedyny włączył ją w swój kanon Pisma Świętego, jako natchnioną. Jest ona kompilacją różnych tekstów powstałych między 170 r. p.n.e. i końcem I w. n.e. Krótki urywek z 1 Księgi Henocha (1 Hen 1,9) jest zgodny z zawartym w Nowym Testamencie (Listem Judy 1,14-15). Autorstwo cytowanych słów jest tam w sposób jednoznaczny przypisywane „Henochowi, siódmemu po Adamie” (1 Hen 60,8). Istnieją jeszcze dwie księgi apokryficzne przypisywane Henochowi – synowi Jereda: 2 Księga Henocha z I w. n.e. zachowana jedynie w starosłowiańskim oraz 3 Księga Henocha z V w. n.e. zachowana w języku hebrajskim. 1 Księga Henocha jest najczęściej cytowana.